De Vereniging Markdal heeft op 23 juli een bezwaar ingediend bij de gemeente Hoogstraten tegen de aanvraag voor een omgevingsvergunning voor de vestiging van een loonwerkbedrijf aan de Markweg in Meerle. De vereniging heeft zelf bij twee zaken een grensoverschrijdend belang; de naleving van het Verdrag van Espoo (zie voetnoot) en de gevolgen voor de waterkwaliteit in het stroomgebied van de Mark. Daarnaast ondersteunt de Vereniging Markdal de bezwaren die Natuurpunt Markvallei in Vlaanderen tegen de aanvraag heeft ingediend.
Met betrekking tot het verdrag stelt de vereniging in het bezwaar ‘De projectlocatie ligt in het beekdal van de Gouwbergse Loop/ Strijbeekse Loop, dat pal tegen de landsgrens ligt en afwatert naar de Mark. De milieugevolgen — met name de lozing van bedrijfsafvalwater — houden niet op bij de grens. Het Verdrag van Espoo, dat ook door België is ondertekend, verplicht de verdragspartijen om benadeelde landen in een vroeg stadium te informeren en te raadplegen over activiteiten met mogelijke grensoverschrijdende milieugevolgen. Uit de ter inzage gelegde stukken blijkt nergens dat de bevoegde Nederlandse overheden – de gemeente Alphen-Chaam, Waterschap Brabantse Delta en de provincie Noord- Brabant – over deze aanvraag zijn geïnformeerd of geraadpleegd. Uit het dossier blijkt evenmin wie verantwoordelijk is voor de integrale beoordeling van de grensoverschrijdende gevolgen. De aanvraag wordt kennelijk behandeld als een louter lokale omgevingsvergunning. Wij verzoeken u te motiveren op welke wijze aan de kennisgevings- en raadplegingsverplichtingen van het Verdrag van Espoo is voldaan, en de Nederlandse overheden alsnog in de procedure te betrekken voordat u een beslissing neemt’.
Waterkwaliteit
De Europese Kaderrichtlijn Water (KRW) gaat uit van een beoordeling per stroomgebied, over de landsgrenzen heen, en verbiedt achteruitgang van de toestand van de oppervlaktewaterlichamen. In het bezwaar geeft de Vereniging Markdal het volgende aan: “De in de aanvraag genoemde lozing komt via de Gouwbergse Loop terecht in de Mark. Aan Nederlandse zijde wordt juist geïnvesteerd in beekherstel, waterberging en natuurontwikkeling (onder meer de inrichting van het beekdal als ecologische verbindingszone binnen het Natuurnetwerk Brabant). Het is ruimtelijk noch waterhuishoudkundig consistent dat aan de ene zijde van de grens publieke middelen worden ingezet voor herstel van het watersysteem, terwijl aan de andere zijde een nieuwe intensieve bedrijfsactiviteit met een permanente lozing in datzelfde systeem wordt vergund. De inspanningen van de ene overheid mogen niet worden tenietgedaan door de vergunningverlening van de andere”.
De vereniging zet zich in voor de verduurzaming van het Markdal, en in het bijzonder voor de waterkwaliteit van de Mark als voorwaarde voor biodiversiteit en leefbaarheid. Wij werken daarbij nauw samen met Natuurpunt Markvallei.
* Het Verdrag van Espoo (1991) is een internationaal VN-verdrag dat afspreekt dat landen verplicht zijn om de milieugevolgen van grote projecten (zoals windparken, kerncentrales of zware industrie) over de landsgrenzen heen te beoordelen. Buurlanden en hun inwoners moeten hierdoor in een vroeg stadium worden geïnformeerd en krijgen gelijke inspraakmogelijkheden.
